مىكردم ، وقتى كه به خانه برگشتم او را طلبيدم ، چون آمد آنچه را كه از امام عليه السّلام شنيده بودم براى او نقل كردم ، به شنيدن اين مطلب رنگ چهره‌اش تغيير كرد و رو به من كرد و گفت : مواظب باش و فكر كار خودت را بكن كه متوكل پس از سه روز يا به اجل خود مىميرد و يا او را مىكشند ، من اين مطلب را از استشهاد امام عليه السّلام به آيهء شريفه فهميدم ، زراقه مىگويد : از سخن او بيمناك شدم و او را از نزد خودم بيرون كردم سپس با خودم فكر كردم و گفتم : ضررى ندارد كه من جانب احتياط را بگيرم ، سوار شدم به خانه متوكل رفتم و هر چه اموال داشتم بيرون بردم و همه را نزد آشنايان به امانت نهادم و سه روز تمام نشده بود كه متوكل هلاك شد . اين جريان همان طورى كه زراقه مىگويد : باعث هدايت او و اعتقاد پيدا كردن به امامت شد [ 1 ] . نفرين امام بر متوكل امام ابو الحسن الهادى عليه السّلام به خداى تعالى متوسل و از غير او گسسته بود ، اين دعاى شريف را كه معروف ( به نفرين مظلوم در برابر ظالم ) است و از جمله گنجينه‌هاى درخشان اهل بيت عليهم السّلام مىباشد ، [ در حق متوكل ] به درگاه خدا نمود : « اللهمّ : إنّى و فلانا - يعنى المتوكّل - عبدان من عبيدك ، نواصينا بيدك ، تعلم مستقرّنا و مستودعنا ، و تعلم منقلبنا و مثوانا ، سرّنا علانيتنا ، و تطلع على نياتنا ، و تحيط بضمائرنا ، علمك بما نبديه كعلمك بما نخفيه ، و معرفتك بما نبطنه كمعرفتك بما نظهره ، و لا ينطوى عنك شىء من أمورنا ، و لا يستتر دونك حال من أحوالنا ، و لا لنا منك معقل يحصننا ، و لا حرز يحرزنا ، و لا هارب يفوتك منّا ، و لا يمتنع الظالم منك بسلطانه ، و لا يجاهدك عنه جنوده ، و لا يغالبك مغالب

--> [ 1 ] بحار الانوار : 12 / 134 و خرايج راوندى .